Chaff/Flare คืออะไร


บทความและรูปภาพทั้งหมดเขียนโดย Thai Military Aviation Club

gunhotnewsขอขอบคุณครับ


Chaff/Flare คืออะไร

จากบทความก่อนหน้าที่กล่าวไปถึงเวลาที่เครื่องบินรบต้องเผชิญหน้ากับจรวดนำวิถี ได้มีการพูดถึงการใช้งาน เป้าลวง Chaff/Flare ในการป้องกันตัวเองของเครื่องบินรบ ซึ่งอาจจะทำให้ผู้อ่านบางท่านเกิดความสงสัยขึ้นว่า เจ้าเป้าลวงที่ว่า มันคืออะไร หน้าตาเป็นอย่างไร แล้วแตกต่างกันอย่างไร วันนี้ผมเลยขอมาอธิบายเพิ่มเติมกันครับ

ก่อนอื่น ก่อนที่เราจะมารู้จักกับเป้าลวงของเครื่องบินรบ ผมขออนุญาตกล่าวถึงจรวดนำวิถีสักนิดเพื่อให้ง่ายต่อการเข้าใจครับ สำหรับจรวดนำวิถีต่อสู้อากาศยานในปัจจุบัน ส่วนมากแล้วจะสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ครับ คือ จรวดนำวิถีด้วยเรดาร์ มักจะเป็นจรวดนำวิถีพิสัยกลาง-ไกล เช่น จรวด AIM-7 Sparrow, AIM-120 AMRAAM หรือจรวดพื้นสู่อากาศแบบ S-300 เป็นต้น และจรวดนำวิถีด้วยความร้อน ประเภทหลังนี้มักจะเป็นจรวดนำวิถีพิสัยใกล้ เช่น จรวด AIM-9 Sidewinder, จรวด IRIS-T หรือจรวดประทับบ่าต่อสู้อากาศยานแบบ Igla เป็นต้นครับ

 

ดังนั้น เมื่อเกิดภัยคุกคามจากจรวดนำวิถีขึ้นแล้ว ทางเครื่องบินรบก็จำเป็นที่จะต้องหาวิธีมารับมือกับปัญหาดังกล่าว เพราะในการหลบหลีกจรวดนำวิถีที่มีความเร็วสูงนั้น การทำท่าทางการบินต่างๆ อย่างเดียวคงไม่พอ จึงได้มีการคิดค้นการใช้งานเป้าลวงขึ้น โดยเป้าลวงที่เป็นมาตราฐานของเครื่องบินรบในปัจจุบันก็คือ Chaff และ Flare นั่นเองครับ

โดย Chaff นั้น เป็นแผ่นอลูมิเนียมขนาดเล็ก ที่มีคุณสมบัติสะท้อนคลื่นเรดาร์ได้ดี ใช้สำหรับรบกวนการตรวจจับของเรดาร์ภาคพื้นหรือการนำวิถีของจรวดนำวิถีด้วยเรดาร์ครับ ซึ่งการปล่อย Chaff ออกมานั้น ก็จะทำให้เรดาร์ตรวจจับเป้าหมายได้หลายจุด ทำให้ยากต่อการระบุเป้าหมายที่แท้จริง โดยกลยุทธการใช้ Chaff นี้ มีมาตั้งแต่ในสงครามโลกครั้งที่ 2 แล้วครับ

ส่วน Flare นั้นจะแตกต่างออกไปครับ ในเมื่อ Chaff ถูกออกแบบมาให้ใช้กับจรวดนำวิถีด้วยเรดาร์ Flare จึงถูกออกแบบมาสำหรับรับมือกับจรวดนำวิถีด้วยความร้อน โดย Flare หรือพลุไฟ เมื่อถูกปล่อยออกมาจากเครื่องบิน ก็จะทำการรบกวนหัวนำวิถีของจรวดนำวิถีด้วยความร้อนโดยการสร้างความร้อนที่มีอุณหภูมิใกล้เคียงกับอุณหภูมิของเครื่องบินรบ ทำให้ยากที่จะจับเป้าหมายที่แท้จริงเช่นเดียวกันกับ Chaff ครับ

แต่ด้วยเทคโนโลยีของจรวดนำวิถีในปัจจุบัน ทำให้การลวงด้วยเป้าลวงแบบ Chaff/Flare ยากขึ้น จรวดยุคใหม่ๆ อย่าง Python 5 สามารถคาดคำนวณการเคลื่อนที่ของเป้าหมายและวางแผนการโคจรเข้าหาเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ รวมถึงมีระบบต่อต้านการลวงที่มีประสิทธิภาพ จึงทำให้เป้าลวงสมัยใหม่ต้องถูกเพิ่มขีดความสามารถให้มากขึ้น เช่น สามารถแผ่กระจายความร้อนที่มีรูปร่างคล้ายอากาศยานเพื่อลวงหัวนำวิธีของจรวด การปรับอุณหภูมิให้ใกล้เคียงกับอากาศยานมากขึ้น ฯลฯ

US Air Force
Boeing F-15E Strike Eagle



ในเครื่องบินรบยุคใหม่ๆ บางแบบ จะมีการติดตั้งเป้าลวงแบบลากไว้สำหรับใช้ในการป้องกันตัวเอง โดยเป้าลวงแบบนี้สามารถใช้ได้ทั้งกับจรวดนำวิถีด้วยเรดาร์และจรวดนำวิถีด้วยความร้อนครับ


ตำแหน่งการติดเป้าลวง AN/ALE-50 ของ F-16C ทอ.สหรัฐ ติดตั้งใน Pylon ของเครื่องครับ

ช่องสำหรับติดตั้ง Chaff/Flare บนเครื่อง AC-130 ซึ่งปกติแล้ว ในเครื่องบินรบทั่วไป จะติดตั้ง Chaff/Flare ผสมกัน ไม่แยกช่องกันแบบในภาพนี้ เนื่องจากเครื่องบินรบมีขนาดเล็กมีพื้นที่จำกัดครับ



สังเกตบริเวณสี่เหลี่ยมใกล้กับท่อท้าย ตรงนั้นคือช่องสำหรับติดตั้ง Chaff/Flare ของ F-15 ครับ


ในการปล่อย Chaff/Flare ของเครื่องบินรบนั้น นักบินสามารถกำหนดได้ว่าจะปล่อยครั้งละ 1 นัด ปล่อยเป็นชุด หรือปล่อยทีเดียวทั้งหมดเลยก็ได้ครับ



บทความและรูปภาพทั้งหมดเขียนโดย Thai Military Aviation Club

gunhotnewsขอขอบคุณครับ




ผู้โพส: gunhotnews
วันที่: 03 ธ.ค. 2559 07:15
จำนวนคนเข้าชมทั้งหมด:157
หมวด: อาวุธยุทโธปกรณ์

 

 

 

 


  แสดงความคิดเห็น
 
 
 
ชื่อ
กรุณากรอกข้อความตามภาพ    *ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ทุกตัวและมีอักษรภาษาไทยผสม 
อัพโหลดรูปที่นี่ และนำโค๊ด HTML Code มาใส่ในข้อความที่ต้องการ